octombrie 10, 2008
Prima oara acasa
„Nu cred ca vin pana in noiembrie.” Vrajealaa! Ca de obicei, stiam eu ce stiam cand am zis ca o sa mi se faca prea dor de casa in doua saptamani. Asa ca m-am conformat, si azi dimineata la 9 eram in trenul Sibiu-Constanta. Cinci ore au fost suportabile doar pentru ca mergeam ACASA. Si acum…iata-ma! Am cateva insemnari in scurta mea vietuire prin tari straine, prin Bucuresti, insa cred ca oboseala ma ajunge din urma si nu ma mai simt in stare sa le transcriu in post. Despre viata de student sunt destul de zis, si bune si rele, si o sa observati o evolutie nicidecum ciudata in parerile si gandurile mele. De la bine la foarte bine, si apoi la rau. Acum iarasi la bine, cel putin pentru week-end-ul asta. Nu credeam ca o sa ma simt asa de bine acasa, si nu vorbesc numai de apartament, sau de camera mea, sau de patul meu, sau de mami, Mao sau Cata. Vorbesc despre oras, despre Phoenix, despre podul de la butelii, despre gara, despre CET, despre ‘ratuscuta’ si despre statuia lui Ovidiu pe care o sa o vad maine, ca tema pentru seminarul de engleza. :)) Mai multe cred ca o sa scriu maine sau poimaine cel tarziu, avand in vedere ca luni ma intorc la camin unde nu am (inca) internet.
Sa aveti o seara la fel de frumoasa ca a mea.


